നോവ്
അതിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ ,
പിരിയൻ ഗോവണികൾ കയറുന്നു,
പ്രതീക്ഷയുടെ ചിറകുകൾ അരിയുന്നു,
ഈ വളവിനപ്പുറം നോവുകൾ ഒടുങ്ങുമെന്ന,
കാത്തിരുപ്പിന്റെ കൈത്തിരി കെടുത്തി കളയുന്നു.
കത്തിയെരിയുന്ന സൂര്യൻ ,
കൈനീട്ടി തൊടാവുന്ന,
കടൽ പോലെ പരന്നു ,
അന്തമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന,
നീലാകാശം .
ഒരു തുള്ളി വെള്ളമെന്നും,
ഒരില തണലെന്നും,
ഉരുകിയുഴലുന്ന ഉടൽ.
എന്നിട്ടും അടരാൻ മടിച്ചു,
പ്രാണന്റെ നെഞ്ചിൽ
കനിവ് തേടി ,
ഉറവ തേടിയൊരൊറ്റ വേര്
