മേഘങ്ങൾ വരയുന്ന രൂപങ്ങളിൽ

നിന്നെ മാത്രം തിരഞ്ഞു തിരഞ്ഞു ….

ആകാശച്ചെരുവിലൊരു കുഞ്ഞു നക്ഷത്രം,

ഉറങ്ങാതെ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ കൂട്ടിരിക്കുന്നു , 

അന്തമില്ലാത്ത മരുഭൂമിയിൽ വഴി തേടി അലയുന്ന , 

കൺകോണുകളിൽ തോരാമഴ പെയ്യുന്നൊരുവൾക്കു 

ഒറ്റനക്ഷത്രമേ

 എന്റെ ആകാശത്തിലെ ഒറ്റനക്ഷത്രമേ, 

പ്രകാശ  വർഷങ്ങൾ അകലെയെന്നാകിലും

നിന്നെ മാത്രം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു

 മേഘങ്ങൾ വരയുന്ന രൂപങ്ങൾ ,

നക്ഷത്രങ്ങൾ ,

ജനലരികിൽ വിടർന്ന ചെമ്പകം,

വേലിക്കൽ നിറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്ന ചെമ്പരത്തി,

കമ്മൽപൂക്കൾ ,

കനൽ മണമുള്ള വെയിൽ,

അതിരിനപ്പുറം ധ്യാനിച്ച് കിടക്കുന്ന കുളം,

കറിവേപ്പിൻ തടത്തിൽ

പതുങ്ങി നടക്കുന്ന ഉപ്പൻ ,

മുരിങ്ങയിലകൾ കൊഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുറ്റം,

തൊടിയിൽ കലപില പറയുന്ന

മൈനകളും കരിയിലക്കിളികളും

എല്ലാമെല്ലാം നിന്നെ മാത്രം

ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു

നോവ്

നോവ് 

അതിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ ,

പിരിയൻ ഗോവണികൾ കയറുന്നു,

പ്രതീക്ഷയുടെ ചിറകുകൾ അരിയുന്നു,

ഈ വളവിനപ്പുറം നോവുകൾ  ഒടുങ്ങുമെന്ന,

കാത്തിരുപ്പിന്റെ കൈത്തിരി കെടുത്തി കളയുന്നു.

കത്തിയെരിയുന്ന സൂര്യൻ ,

കൈനീട്ടി തൊടാവുന്ന,

കടൽ പോലെ പരന്നു , 

അന്തമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന,

നീലാകാശം .

ഒരു തുള്ളി വെള്ളമെന്നും,

ഒരില തണലെന്നും,

ഉരുകിയുഴലുന്ന ഉടൽ.

എന്നിട്ടും അടരാൻ മടിച്ചു,

 പ്രാണന്റെ നെഞ്ചിൽ 

കനിവ് തേടി ,

ഉറവ തേടിയൊരൊറ്റ വേര് 

 വെയിലേ,

നിന്നോളം എന്നെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നില്ലൊന്നും. 

നിലാവേ,

നിന്നോളം എന്നിൽ അലിഞ്ഞതില്ലാരും.

പൊലിപ്പിക്കാനും ഭംഗി കൂട്ടാനും

അറിവില്ലാത്തവളുടെ  കൈവശം

മുഷിഞ്ഞു പോയ  വാക്കുകളും

പലകുറി മുറിഞ്ഞ്

മിനുസം ചോർന്നു പോയൊരു

മനസ്സുമേയുള്ളൂ